06 12 92 86 37 hamming@juistjust.nl

Grensgeschillen

De meeste burenproblemen gaan over grensgeschillen. Staat de schutting, die de buurman plaatste tijdens uw vakantie, niet op uw grondgebied? En van wie is die boom eigenlijk?

 

Verschil kadastrale en juridische grens

Het antwoord op dit soort vragen hangt uiteraard af van waar de grens precies loopt. We spreken hier van een juridische grens. Let op: naast een ‘juridische grens’ bestaat er ook een ‘kadastrale grens’. Meestal vallen deze begrippen samen, maar niet altijd.

Het kadaster legt kadastrale grens vast

De kadastrale grens wordt vastgelegd door het kadaster. Dat is opgezet als een instantie om grondbelasting te kunnen heffen. Ooit werd deze instantie door Napoleon ingesteld. Om die belasting te kunnen heffen was het noodzakelijk om te weten hoeveel grond iemand precies in eigendom had. Het kadaster registreert eigendom, zakelijke rechten zoals het opstalrecht, het recht van hypotheek, erfdienstbaarheden, maar ook gelegde beslagen.

Bij het kadaster kun je dan ook nagaan:

  • welke percelen iemand op naam heeft staan.
  • of er een hypotheekrecht op is gevestigd.
  • of er beslag op ligt.

Grensreconstructie door kadaster

Het kadaster kan een bestaande grens reconstrueren. Dat doet ze met een zogenaamde grensreconstructie. Indien beide partijen het eens zijn over dat oordeel, dan is de kadastrale grens ook de juridische grens.

Het kan echter ook voorkomen dat één of beide partijen het oneens is over de grensreconstructie van het kadaster. In dat geval kan het kadaster niet het machtswoord spreken en bepalen waar de juridische grens ligt.

Wanneer de partijen het niet eens worden, moet één van de partijen een rechter inschakelen. Deze moet vervolgens de grens bepalen. Hierbij vaart hij meestal op de expertise van het kadaster om de positie van de kadastrale grens te bepalen.

Afwijking kadastrale grens door verjaring

Een situatie die afwijkt van de kadastrale grens kan ontstaan door zogenaamde verjaringssituaties.

Normaal gesproken is degene die in het kadaster als eigenaar van een perceel staat geregistreerd, ook de eigenaar.

 

 

Een overdracht van (een deel van) dat perceel is in principe alleen mogelijk op een door de wet aangewezen wijze. Namelijk door het opmaken van een notariële akte èn inschrijving van die akte in het register van het kadaster. Er zijn weliswaar nog meer manieren, zoals ruilverkaveling of onteigening, maar die laten we hier buiten beschouwing.

Een andere manier waardoor eigendom van een (deel van het) perceel kan overgaan, is verjaring. Dit gebeurt zonder dat er een notariële akte aan te pas komt. Die eigendomsverschuiving zie je dan ook niet terug in de registers van het kadaster.

 

Twee typen: de verkrijgende en bevrijdende verjaring

Er bestaan twee soorten verjaring.

  1. De bevrijdende verjaring
  2. De verkrijgende verjaring.

Voor beide typen verjaring is bezit nodig van een perceel.

Bij de bevrijdende verjaring hoeft men niet te goeder trouw te zijn en geldt een verjaringstermijn van 20 jaar. Bij de verkrijgende verjaring is goede trouw vereist en is de termijn 10 jaar.

 

Benieuwd wat ik voor u kan doen?

Lees mijn blogs over Grensgeschillen